از تشخیص تا درمان ناباروری

ناباروری به معنای عدم امکان بارداری پس از یک سال تلاش برای باردار شدن است. طبق مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌‌ها (CDC )، حدود 10 درصد از زنان (6.1 میلیون نفر) در ایالات متحده آمریکا در سنین 15 تا 44 سالگی در بارداری مشکل دارند.

درمان ناباروری

روش های درمان ناباروری در زنان

کودک حاصل از ناباروری   فرآیند طبیعی بارداری

مراحل زیر فرآیند بارداری را تشریح می کند، در صورت وجود مشکل در هر یک از این مراحل، ناباروری ممکن است اتفاق بیفتد:
• بدن زن تخمک را از یکی از تخمدان های خود آزاد کند (تخمک گذاری)
• تخمک از طریق لوله رحمی به سمت رحم عبور کند
• نطفه مرد در طول راه با تخمک همراه شود (باروری تخمک)
• تخمک بارور شده باید به داخل رحم متصل شود (کاشت)
آنچه مشخص است ناباروری همیشه مشکل زنان نیست؛ حدود یک‌سوم علت ناباروری ناشی از مشکلات زنان است، یک‌سوم دیگر مشکلات به مردان مربوط می‌شود. سایر موارد، ناشی از مشکلات ناشناخته یا ترکیبی از مشکلات زن و مرد است.

 

کودک حاصل از ناباروری دلایل ناباروری زنان

بیشتر موارد ناباروری در زنان به دلیل مشکلات تخمک‌گذاری ایجاد می‌شود. بدون تخمک‌گذاری، هیچ تخمکی برای باروری وجود ندارد. از شایع‌ترین مشکلات تخمک‌گذاری، سندرم تخمدان پلی‌کیستیک (PCOS) است. سندرم تخمدان پلی‌کیستیک یک مشکل عدم تعادل هورمون است که می‌تواند در تخمک‌گذاری طبیعی تداخل ایجاد کند. نارسایی اولیه تخمدان (POI) یکی دیگر از دلایل مشکلات تخمک‌گذاری است. این مشکل زمانی اتفاق می‌افتد که تخمدان‌های زن قبل از 40 سالگی متوقف می‌شوند. لازم به ذکر است که با یائسگی اولیه متفاوت است.
سایر مشکلات باروری در زنان عبارتند از:
• لوله‌های رحمی مسدود شده به دلیل بیماری التهابی لگن، آندومتریوز یا جراحی برای بارداری خارج‌رحمی
• مشکلات جسمی رحم
• فیبروئیدهای رحمی ، که توده‌هایی غیرسرطانی از بافت و عضله در دیواره‌های رحم هستند.
البته موارد دیگری نیز هستند که توانایی بارداری زن را تحت‌تاثیرقرار می‌دهند که در ادامه به آن‌ها اشاره شده است:
• سن
• سیگار کشیدن
• مصرف بیش از حد الکل
• فشار روانی
• رژیم غذایی ضعیف
• تمرینات ورزشی
• اضافه وزن یا کمبود وزن
عفونتهای مقاربتی (STI) 

کودک حاصل از ناباروری چه عواملی احتمال نازایی را بالا می برد؟

بسیاری از زنان تا 30 و 40 سالگی منتظر بچه دار شدن هستند. در حال حاضر، حدود 20 درصد از زنان 35 ساله، در ایالات متحده، صاحب اولین فرزند خود هستند. بنابراین سن یکی از دلایل فزاینده مشکلات باروری است. تقریباً یک‌سوم زوج‌هایی که در آن سن زن بالای 35 سال است، مشکلات باروری دارند.
افزایش سن به روش‌های زیر احتمال بارداری زن را کاهش می‌دهد:
• تخمدان‌های او کمتر قادر به تخمک‌گذاری هستند
• تعداد کمتری تخمک برای او باقی مانده است
• تخمک‌های باقیمانده مانند تخمک‌های از‌دست‌رفته قبل سالم نیستند
• احتمال سقط جنین بیشتر است
بیشتر کارشناسان فرصت زمانی حداقل یک سال، برای اقدام به بارداری پیشنهاد می‌دهند اما زنان 35 سال‌به‌بالا باید پس از شش ماه اقدام، به پزشک مراجعه کنند.

 

کودک حاصل از ناباروری کدام بیماری ها در ناباروری موثر است؟

علاوه بر این، برخی از مشکلات جسمی خطر ناباروری در زنان را افزایش می‌دهد. لازم است زنان آنها را با پزشک خود در‌میان‌بگذارند:
• عادت ماهیانه نامنظم یا بدون قاعدگی
• دوره‌های قاعدگی بسیار دردناک
• آندومتریوز
• بیماری التهابی لگن
• سابقه بیش از یک سقط جنین
ناباروری را می‌توان با دارو، جراحی، تلقیح مصنوعی و فناوری کمک‌باروری درمان کرد. بسیاری از اوقات این درمان‌ها با هم ترکیب می‌شوند. اگر چه در بیشتر موارد ناباروری با دارو یا جراحی درمان می‌شود.

 

کودک حاصل از ناباروری روش های درمان ناباروری

برخی از داروهای رایج که برای درمان ناباروری در زنان استفاده می‌شود عبارتند از:
• قرص کلومیفن سیترات (Clomid) : این دارو با اثر بر روی غده هیپوفیز باعث تخمک‌گذاری می‌شود. این اغلب در زنانی‌که سندرم تخمدان پلی‌کیستیک یا سایر مشکلات تخمک‌گذاری دارند استفاده می‌شود.
• گنادوتروپین جفتی انسان: این دارو اغلب برای زنانی که به دلیل مشکلات غده هیپوفیز، تخمک‌گذاری نمی‌‌کنند، استفاده می‌شود و با تاثیر بر روی تخمدان‌ها موجب تخمک‌گذاری می‌شود . این دارو به صورت درون عضله‌ای تزریق می‌شود.
• هورمون محرک فولیکول: این دارو باعث می‌شود تخمدان ها روند تخمک‌گذاری را شروع کنند. این داروها معمولاً تزریق می‌شوند.
• هورمون آزاد كننده گنادوتروپین: این داروها اغلب برای زنانی كه هر ماه تخمك‌گذاری منظم ندارند، استفاده می شود. این داروها معمولاً با اسپری بینی تزریق می‌شوند.
• متفورمین (گلوکوفاژ): پزشکان از این دارو برای زنانی که مقاومت به انسولین و یا PCOS دارند استفاده می‌کنند. این دارو به زنان کمک می‌کند تا سطح بالای هورمون‌های مردانه را کاهش دهند. این به تخمک‌گذاری بدن کمک می‌کند. بعضی اوقات کلومیفن سیترات یا FSH با متفورمین ترکیب می‌شود. این دارو معمولاً از راه دهان مصرف می‌شود.
• بروموکریپتین (پارلودل): این دارو برای خانم‌هایی که به دلیل مقادیر بالای پرولاکتین دارای مشکلات تخمک‌گذاری هستند، استفاده می‌شود. پرولاکتین هورمونی است که باعث تولید شیر می‌شود.
بسیاری از داروهای باروری احتمال دوقلو، سه قلو یا چند قلوزایی را افزایش می‌دهد. زنانی که چند جنین باردار هستند ، مشکلات بیشتری در دوران بارداری دارند. جنین های متعدد خطر تولد زودرس را دارند. نوزادان نارس بیشتر در معرض خطر سلامتی و مشکلات رشدی هستند.

 

کودک حاصل از ناباروری درمان ناباروری با IUI (لقاح مصنوعی)

تلقیح داخل رحمی (IUI) یک درمان ناباروری است که غالباً تلقیح مصنوعی نامیده می‌شود. در این روش اسپرم های مخصوص تهیه شده به رحم زن تزریق می‌شود. گاهی اوقات زن با داروهایی که تخمک‌گذاری را تحریک می‌کنند قبل از IUI درمان می شود.

IUI اغلب برای درمان مشکلات زیر استفاده می شود:
– مرد مشکل خفیف ناباروری داشته باشد
– زنانی که در مخاط دهانه رحم خود مشکل دارند
– زوج هایی که ناباروری بدون دلیل دارند.

 

کودک حاصل از ناباروری فناوری کمک‌باروری (ART) چیست؟

فناوری کمک‌باروری(ART) به گروهی از روش‌های مختلف برای کمک به زوجین نابارور گفته می‌شود. دراین روش‌ها، تخمک‌ها را با اسپرم مخلوط کرده و جنین تشکیل شده را در بدن زن قرار می‌دهند.
ART می تواند گران و وقت گیر باشد. اما میزان موفقیت در این روش بالا است. شایع‌ترین عارضه ART چند جنینی است. اما این مشکل را با استفاده از چندین درمان مختلف می توان پیشگیری یا به حداقل رساند.

درمان ناباروری با لقاح خارج از بدن IVF

یکی از روش های معمول ART لقاح آزمایشگاهی (IVF) به معنای لقاح خارج از بدن است. IVاز موثرترین روشART است. این روش اغلب در مواقعی که لوله های رحمی زن مسدود شده باشد و یا تولید اسپرم توسط مرد بسیار کم باشد مورد استفاده قرار می‌گیرد. پزشک با کمک دارو‌های مخصوصی موجب می‌شود چندین تخمک از تخمدان زن آزاد شود. پس از بالغ شدن آن‌ها، تخمک‌ها از بدن زن خارج می‌کند و بعد ترکیب با نطفه مرد، پس از گذشت 3 تا 5 روز، در رحم زن کاشته می‌شود.

درمان ناباروری با روش ivf

درمان ناباروری با روش ivf

انتقال داخل رحمی

در این روش عمل لقاح یا ترکیب اسپرم با تخمک، در آزمایشگاه رخ می‌دهد. سپس تخم رشد یافته، به جای رحم به لوله رحمی منتقل می‌شود.

تزریق اسپرم داخل سیتوپلاسمی

این روش اغلب برای زوجینی استفاده می‌شود که در آنها مشکلات جدی در مورد اسپرم وجود دارد. بعضی اوقات برای زوج های مسن یا کسانی که تلاش IVF ناموفق دارند نیز استفاده می‌شود. در این روش، یک اسپرم به یک تخمک بالغ تزریق می‌شود. سپس جنین به رحم یا لوله رحمی منتقل می‌شود.
روش‌های ART گاهی اوقات شامل استفاده از تخمک دهنده (تخمک های زن دیگری) ، اسپرم اهدا‌کننده یا جنین‌های قبلی منجمد است. تخمک‌های اهدا‌کننده گاهی اوقات برای زنانی که قادر به تولید تخمک نیستند استفاده می‌شود. همچنین، گاهی اوقات هنگامی که زن یا مرد به بیماری ژنتیکی مبتلا هستند که احتمال انتقال به نوزاد وجود دارد، از تخمک دهنده یا اسپرم اهدا کننده استفاده می‌شود. یک زن یا زوج نابارور نیز ممکن است از جنین اهدا‌کننده استفاده کنند. کودک با هیچ یک از والدین رابطه ژنتیکی نخواهد داشت.

جایگزینی

زنان بدون تخمک یا دارای تخمک ناسالم نیز ممکن است مایل باشند مادر شدن را تجربه کنند. در روش جایگزین خانم داوطلب اجازه می‌دهد از طریق ترکیب تخمک خود با استفاده از اسپرم مرد دیگر، باردار شود. کودک از نظر ژنتیکی با جانشین مرد رابطه خواهد داشت. پس از تولد، کودک را برای فرزندخواندگی توسط والدین تحویل می‌دهند.

تحقیقات اخیر مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها نشان داد که نوزادان ART دو تا چهار برابر بیشتر در معرض انواع خاصی از نقایص مادرزادی هستند. این ممکن است شامل مشکلات قلبی، دستگاه گوارش و شکاف (به دو قسمت تقسیم شده) لب ها یا کام باشد. محققان نمی دانند چرا این اتفاق می افتد. نقص های مادرزادی ممکن است به دلیل تکنولوژی نباشد. عوامل دیگری مانند سن والدین ممکن است در این امر دخیل باشد بنابراین بهتر است والدین در هنگام تصمیم‌گیری برای استفاده از ART این مسئله را در نظر بگیرند.

 

کودک حاصل از ناباروری روش های جلوگیری از نازایی در زنان

با این حال برخی از خانم‌ها تصمیم دارند بارداری خود را به تاخیر بندازند بهتر است برای جلو‌گیری از هر مشکل باروری در آینده، به نکات زیر توجه داشته باشند:
– وزن طبیعی خود را حفظ کنید: زنان دارای اضافه‌وزن و کم‌وزن در معرض خطر بیشتری از اختلالات تخمک‌گذاری قرار دارند. در صورت نیاز به کاهش‌وزن، ورزش متوسطی انجام دهید. ورزش شدید، وضعیت تخمک گذاری را تغییر می‌دهد.
– سیگار کشیدن را ترک کنید: تنباکو تأثیرات منفی متعددی بر سلامتی عمومی شما و جنین دارد اگر سیگار می‌کشید و قصد بارداری دارید، آن را ترک کنید.
– از مصرف الکل خودداری کنید: مصرف زیاد الکل ممکن است منجر به کاهش قدرت باروری شود. هرگونه استفاده از الکل می‌تواند بر سلامت جنین در حال رشد تأثیر بگذارد. اگر قصد بارداری دارید، از مصرف الکل خودداری کنید و در حین بارداری الکل مصرف نکنید.
– استرس را کاهش دهید: برخی مطالعات نشان داده است که زوجینی که استرس روانی دارند درمان ناباروری بر روی آن‌ها نتایج ضعیف تری دارد. اگر می توانید، قبل از اقدام به بارداری راهی برای کاهش استرس در زندگی خود پیدا کنید.
– کافئین را محدود کنید: تحقیقات نشان می‌دهد محدود کردن مصرف کافئین به کمتر از 200 میلی گرم در روز بر توانایی شما برای باردار شدن تأثیری ندارد. این چیزی در حدود یک تا دو فنجان قهوه در روز است.

سخن پایانی
در آخر، تنها پزشک می‌تواند به شما کمک کند بدن خود را برای تولد کودک سالم آماده کنید. از طریق برقراری ارتباط با دکتر حبیبه احمدی – متخصص زنان، زایمان – جراح زیبایی زنان می‌توانید در خصوص باروری و دیگر مسائل مرتبط با آن، مشاوره بگیرید و خود را برای داشتن بارداری سالم و ایمن آماده کنید.

2 پاسخ به “از تشخیص تا درمان ناباروری”

  1. ساره گفت:

    از کجا میشه فهمید که نازایی دارم؟

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *