همه چیز درباره سقط جنین

سقط جنین در واقع به معنای پایان دادن به بارداری است. بارداری ممکن است به دلایل مختلفی پایان یابد. بیشترین دلیل سقط شدن جنین مربوط به ناهنجاری مادرزادی و کروموزومی است که در ماه های اول بارداری رخ می دهد. در واقع علت اصلی سقط نرمال نبودن جنین از نظر محتوای ژنتیکی است که معمولا به صورت خود به خودی اتفاق می افتد. در ادامه به بررسی ابعاد متفاوت سقط جنین خواهیم پرداخت.

تصویر شاخص مقاله سقط جنین

سقط چیست و چه هنگامی رخ می دهد؟

سقط جنین در واقع به معنای پایان دادن به بارداری است. بارداری ممکن است به دلایل مختلفی پایان یابد. بیشترین دلیل سقط شدن جنین مربوط به ناهنجاری مادرزادی و کروموزومی است که در ماه های اول بارداری رخ می دهد. در واقع علت اصلی سقط، نرمال نبودن جنین از نظر محتوای ژنتیکی است که معمولا به صورت خود به خودی اتفاق می افتد. اما گاهی سقط به صورت غیر خود به خودی است و باید توسط پزشک و با دستگاه مناسب انجام شود. علت اینگونه سقط ها معمولا حفظ جان مادر و یا به خطر افتادن زندگی مادر است و معمولا در ماه های بالاتر بارداری رخ می دهد. در کشور ما سقط جنین جز در موارد معدود غیر قانونی اعلام شده است.

دلایل اصلی سقط جنین

به طور کلی سقط به منظور حفظ سلامتی یا نجات جان یک زن باردار انجام می شود. اگر جنین دارای ناهنجاری های قابل توجهی باشد یا انتظار نمی رود که زنده بماند ، یا اگر در رحم مرده باشد ، سقط انجام می گیرد. سقط  همچنین ممکن است برای کاهش تعداد جنین ها در صورتی که زنی چند قلو باردار باشد نیز انجام شود که به این روش، کاهش بارداری چند جنینی (MFPR) گفته می شود. سقط ممکن است در صورتی انجام شود که خانمی دارای یک بیماری مرتبط با بارداری باشد و زندگی او را به خطر بیندازد. برخی از نمونه های چنین شرایطی عبارتند از:

فشار خون شدید (فشار خون بالا)

بیماری قلبی

افسردگی شدید یا سایر شرایط روانی

بیماری جدی کلیه یا کبد

انواع خاصی از عفونت

بدخیمی (سرطان)

بارداری چند جنینی

خطرات سقط و زمان مناسب آن

سقط جنین در هنگام انجام شش تا 10 هفته اول پس از آخرین قاعدگی (LMP) بی خطر است. حدود 90٪ زنانی که سقط می کنند در سه ماهه اول بارداری (قبل از 13 هفته) این کار را انجام می دهند و عوارض کمی را تجربه می کنند. سقط بین 13 تا 24 هفته (در سه ماهه دوم بارداری)  عوارض بیشتری دارد. سقط بعد از 24 هفته بسیار نادر است و معمولاً محدود به شرایطی است که جان مادر در خطر باشد. اگرچه سقط در سه ماهه اول ایمن تر است، اما ممکن است برخی سقط های به اجبار در سه ماهه دوم رخ دهد. زیرا در این مواقع نیاز به بررسی نتایج آزمایش ژنتیکی است که اغلب تا هفته 16 بارداری در دسترس نیستند.

انواع سقط و علائم آن

همانگونه که گفته شد سقط به دلایل مختلفی صورت می گیرد که در بیشتر موارد آن به صورت طبیعی و خود به خودی است. در بعضی مواقع سقط باید به صورت پزشکی انجام شود. در مواردی که سقط باید توسط پزشک انجام شود، بسته به ماه بارداری و شرایط بیمار، دو راه وجود دارد. سقط به وسیله تجویز دارو و سقط با دستگاه یا کورتاژ.

سقط با استفاده از دارو: در این حالت سقط با استفاده از داروهایی که بارداری را پایان می دهند ، ایجاد می شود. مزایای سقط در سه ماهه اول بارداری عبارتند از:

غیر تهاجمی بودن روش

از هیچ ابزار جراحی استفاده نمی شود

بیهوشی لازم نیست

داروها از راه خوراکی یا از طریق تزریق تجویز می شوند

نتیجه شبیه سقط طبیعی است

معایب سقط دارویی  عبارتند از:

مدت زمان استفاده از این روش محدود است و بعد از هفته هفتم اثربخشی آن کاهش می یابد.

این روش ممکن است نیاز به مراجعه مکرر به پزشک داشته باشد.

خونریزی بعد از سقط بیشتر است.

زن ممکن است هنگام دفع جنین ، محتوای رحم خود را ببیند. در واقع به علت فشاری که به واژن و رحم وارد می شود ممکن است محتویات دچار بیرون زدگی شود. از سال 2003، دو دارو برای ایجاد سقط در دسترس قرار گرفتند: متوترکسات و میفپریستون.

متوتروکسات: از رشد بیشتر جنین جلوگیری می کند. این ماده همراه با میزوپروستول (Cytotec) ، پروستاگلاندین تحریک کننده انقباضات رحم، استفاده می شود. متوترکسات ممکن است تا 49 روز پس از اولین روز آخرین قاعدگی مصرف شود. در اولین مراجعه به پزشک، زن تزریق متوترکسات انجام می دهد. در ویزیت دوم، حدود یک هفته بعد، به وی از طریق واژینال قرص های میزوپروستول داده می شود تا انقباضات رحم را تحریک کند. در طی دو هفته، زن محتویات رحم را دفع می کند و به بارداری پایان می دهد. مراجعه به پزشک جهت اطمینان از کامل بودن سقط ضروری است. این ترکیب دارویی تقریباً 92-96٪ در پایان بارداری موثر است. متوترکسات برای زنان مبتلا به بیماری کبد یا کلیه، بیماری التهابی روده، اختلالات لخته شدن، نقص ایمنی یا برخی از اختلالات خونی توصیه نمی شود.

میفپریستون: با جلوگیری از عملکرد پروژسترون، هورمون مورد نیاز برای ادامه بارداری کاهش می دهد. میفپریستون را می توان تا 49 روز پس از اولین روز آخرین قاعدگی زن مصرف کرد. این روش متفاوت از داروی متوتروکسات است. در این حالت زن قرص را به صورت دهانی مصرف می کند و تا 48 ساعت سقط اتفاق می افتد و اگر این حالت رخ نداد به پزشک مراجعه کرده تا دوز بیشتری از دارو را تجویز کند.  ظرف چهار روز ، 90٪ از زنان محتویات رحم خود را دفع کرده و حاملگی را به پایان می رسانند. بیرون رانده و سقط را به پایان رسانده اند. برای تأیید کامل روش از طریق مشاهده یا سونوگرافی، مراجعه به پزشک برای پیگیری ضروری است. عوارض جانبی شامل حالت تهوع، خونریزی واژینال و گرفتگی شدید عضلات رحم و ناحیه شکم است.

کورتاژ: در این روش پزشک با استفاده از دستگاه مکنده که از طریق واژن وارد رحم زن شده است، محتویات آن که شامل کیسه حاملگی و نطفه است را بیرون می کشد.

مراقبت های بعد از سقط جنین

بعد از سقط چه به روش های طبیعی و یا پزشکی توجه به این نکات ضروری است. استراحت مطلق برای چند روز لازم است. زیرا بدن با از دست دادن خون زیاد ممکن است دچار کمبود هموگلوبین و آهن شود و فرد دچار سرگیجه و یا حالت تهوع باشد. رژیم غذای پر پروتئین و آن تا جبران خون از دست رفته باشد. از انجام فعالیت های شدید تا چند هفته مانند پیاده روی طولانی مدت و یا دویدن خودداری کنید. برقراری رابطه جنسی تا زمان بهبود نباید صورت گیرد. اگر فرد بعد از سقط قسط باردار شدن مجدد را دارد، باید حداقل تا 6 ماه از بارداری جلوگیری کند تا اثرات و آسیب های سقط قبلی به طور کامل از بین برود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *